Αναρτήσεις

Η αγκύλωση στο παρελθόν

Εικόνα
  Η αγκύλωση στο παρελθόν Συντελεσμένη και κλειστή Παράδοση ή διαρκής πρόσληψη και μεταμόρφωση του πολιτισμού στην Εκκλησία; του Σταύρου Γιαγκάζογλου, Επίκ. Καθηγητή Δογματικής Τμήματος Θεολογίας ΕΚΠΑ           Η Εκκλησία από τα πρώτα βήματά της στην ιστορία ανοίχθηκε στον κόσμο και στον πολιτισμό. Γι’ αυτό και άμεσα διαλέχθηκε και προσέλαβε επιλεκτικά   τον ελληνορωμαϊκό πολιτισμό, την ελληνική γλώσσα και φιλοσοφία, τα ήθη, τους θεσμούς, τις τέχνες... Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι όλες οι τέχνες που εισήλθαν και αγκαλιάστηκαν από την Εκκλησία ήταν προηγουμένως κοσμικές ή ειδωλολατρικές ή άσχετες.             Η αρχαία Εκκλησία, λοιπόν, είχε τέτοιο δυναμισμό και φρεσκάδα που προσελάμβανε τα πάντα. Έτσι, προσέλαβε την ελληνική σκέψη, την ποίηση, τη μουσική, τη ζωγραφική, την αρχιτεκτονική... Όλη η ζωή της Εκκλησίας ήταν διαρκώς μια πρόσληψη του πολιτισμού και συνάμα μία μεταμόρφωση του κόσμου, του ανθρώπου και της ιστορίας.             Τι συνέβη, όμως, συν τω χρόνω; Πάνω στην

Θρησκεία και ιατρική... Το θαύμα στις ζωές των χριστιανών και των ιατρών

Εικόνα
Σεβάσμιος και ιδιαίτερα καίριος στοχαστής και οικονομολόγος που αρθρογραφεί σε εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας, σχολιάζει τη διενέργεια σεμιναρίου της Ιατρικής Σχολής Αθήνας που σχετίζεται με τον ρόλο της θρησκευτικής παρηγορίας στο χώρο της θεραπευτικής ιατρικής. Το σεμινάριο το διοργανώνει ένας πολύ σπουδαίος γιατρός, ο αμερικανοφερμένος καθηγητής από το Χάρβαρντ κ. Δημήτρης Λινός ο οποίος μάλιστα πρόσφατα έγινε και παπάς. Πρόκειται για τον σύζυγο της γνωστής επιδημιολόγου Κας Αθηνάς Λινού. Ο κ. Λινός είναι ο επιτετραμένος από την αμερικανική πρεσβεία γιατρός για κάθε υψηλόβαθμο στέλεχος των ΗΠΑ το οποίο επισκέπτεται την Ελλάδα. Ουσιαστικά, εκτός από χειρουγός, είναι ο ταξιδιωτικός ιατρός όλων των προέδρων και των υπουργών των ΗΠΑ που έρχονται στην Ελλάδα. Είναι επίσης διευθυντής της χειρουργικής κλινικής στο νοσοκομείο "Υγεία". Ο κ. Λινός κάλεσε θεολόγους με ιδιαίτερα μεγάλο βεληνεκές, όπως ο καθηγητής φιλοσοφίας Χρήστος Γιανναράς ή ο ψυχίατρος Βασίλειος Θερμός, να κάνουν

Για τον "Ραγιά - Μέρες και Νύχτες 1821" του Γιάννη Καλπούζου

Εικόνα
  [Σημειώσεις σε μία βιβλιοπαρουσίαση...  Ο Γιάννης Καλπούζος ήρθε στη Δράμα, για να μιλήσουμε για το τελευταίο του βιβλίο εν έτει 2021, τον "Ραγιά, Μέρες και Νύχτες 1821" . Μίλησα μαζί του λίγες μέρες πριν, εκφράζοντας την επιθυμία να πω μετά από αυτόν, δυο λόγια από καρδιάς για το βιβλίο του, που ως τότε το είχα διαβάσει 2 φορές. Μου απάντησε ότι θα προτιμούσε να κάνω κανονική ομιλία πριν από αυτόν, χωρίς όμως να αγγίξω τη μυθοπλασία του έργου. Το σεβάστηκα απολύτως. Και ιδού οι σημειώσεις μιας ομιλίας περισσότερο προφορικής παρά γραπτής].           Καλωσορίζουμε στην πόλη μας τον Γιάννη Καλπούζο, τον Ηπειρώτη, Αρτινό, άνθρωπο των γραμμάτων που θα μας μιλήσει για το τελευταίο του πόνημα, τον «Ραγιά – Μέρες και Νύχτες 1821» . Ο Γιάννης Καλπούζος βρίσκεται στο λογοτεχνικό προσκήνιο τα τελευταία 21 χρόνια, γράφοντας κυρίως μυθιστορήματα σε ιστορικό περιβάλλον, λιγότερα διηγήματα, ποίηση και τραγούδια. Μια από τις λιγότερο γνωστές ενασχολήσεις του είναι η στιχουργική περί την τ

Μνήμη οσίου Παϊσίου Αγιορείτου

Εικόνα
Δημοσιευμένο στο facebook στις 14 Ιουλίου 2021 Πέρασαν λίγες μέρες από την μνήμη του. Τη μνήμη του πιο παρεξηγημένου και διαπομπευμένου σύγχρονου αγίου. Παρεξηγημένου και διαπομπευμένου από φίλους και εχθρούς της Εκκλησίας. Οι δεύτεροι παίρνουν αφορμή από τον φανατισμό των πρώτων και γίνεται του Κουτρούλη ο γάμος. Τι ήταν όμως τελικά ο Άγιος Παΐσιος; Ένας σύγχρονος άγγελος που μοίραζε ευλογίες και θαύματα σε κάθε έναν που προσέφευγε σε αυτόν; Ήταν ένας συνομιλητής του Χριστού που μπορούσε να δώσει «παραγγελία», κατά τις προσευχές των «αμαρτωλών» προσκυνητών; Ήταν ένας προφήτης μελλοντολόγος που έβλεπε διορατικά την πορεία κάθε επισκέπτη του και συνάμα την πορεία της Ελλάδας; Διάβασα ένα από τα βιβλία του, το πρώτο: «Με πόνο και αγάπη για το σύγχρονο άνθρωπο». Ένα υπέροχο βιβλίο για κάθε χριστιανό. Όμως θέλω να πω εδώ ότι τον συνάντησα δυο φορές. Ναι τον γνώρισα, του μίλησα και μου μίλησε και έχω ιδίαν εικόνα. Θα πει κάποιος «και τι με αυτό ρε φίλε; Η γνωριμία σου αποτελεί την πεμπτουσί

Είδα τον "Άνθρωπο του Θεού"

Εικόνα
  Είδα τον "Άνθρωπο του Θεού". Προηγουμένως είχα διαβάσει λογιών λογιών κείμενα. Κυρίως θετικά, ορισμένα ενθουσιώδη και μερικά υπερασπιστικά του θέματος, όχι του περιεχομένου. Γεννήθηκα Χριστιανός όπως άλλοι γεννιούνται κωφάλαλοι. Θέλω να πω ότι, όσο και να με πληγώνει η μάνα μου, η Εκκλησία, πάντα θα την αποδέχομαι ως μάνα μου. Και θα θυμώνω με τις αντίχριστες προκαταλήψεις πεφωτισμένων στοχαστών που αμολάνε τη μία βλακεία μετά την άλλη εναντίον του Χριστού, των αγίων του και της Εκκλησίας του. Έτσι, αναρτήσεις σαν αυτές του Τατσόπουλου ή του Ψαριανού -που κατά τα λοιπά τους εκτιμώ πάρα πολύ- με ξένισαν. Λοιπόν... Πήγα και είδα την ταινία. Άφησα λίγο χρόνο να περάσει για να την επεξεργαστώ. Και ιδού γράφω ό,τι αισθάνθηκα κατάλληλο για να θίξω... Θα χωρίσω την κριτική μου στα θετικά, στα αρνητικά και στα θεολογικά, όπως τα αντιλαμβάνομαι και τα τρία με τις λίγες κινηματογραφικές γνώσεις και τις κάπως περισσότερες θεολογικές που κατέχω: α) Θετικά... Υποδειγματικό γύρισμα. Άψογ

20 Ιουλίου: Η γιορτή της Ορθόδοξης Δύσης. Η μαρτυρία μιας μη εθνικής Ορθοδοξίας

Εικόνα
Στις 20 Ιουλίου καθιερώθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο να γιορτάζεται η σύναξη των Ρώσων αγίων των εν Γαλλία τελειωθέντων (δηλαδή που κοιμήθηκαν στη Γαλλία). Κατά βάσιν πρόκειται για νεομάρτυρες των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης, εκτός από τον άγιο Αλέξιο του Υζίν, που κοιμήθηκε πριν τον πόλεμο (1934 μ.Χ.). Άγιος Δημήτριος (Κλεπινίν), πρεσβύτερος Ο Άγιος Δημήτριος Κλεπινίν πέθανε στο στρατόπεδο της Ντορά, γιατί προσπάθησε να σώσει τη ζωή δεκάδων Εβραίων, από τους Ναζί, θέτοντας σε εφαρμογή ένα σύστημα πλαστών πιστοποιητικών βάπτισης. Αγία Μαρία (Σκόμπτσοβα), μοναχή Η Αγία Μαρία γεννήθηκε το 1891 μ.Χ. στην Ρίγα της Λετονίας και το όνομα της, πριν παντρευτεί, ήταν Ελισαβέτα Πιλένκο. Οι γονείς της ήσαν πιστοί και ευσεβείς άνθρωποι που της μετέδωσαν από μικρή τα ουσιώδη της πίστης. Στα 14 της χρόνια θα πεθάνει ο πατέρας της, και η μικρή Ελισαβέτα θα νιώσει την αδικία του θανάτου, άρα και την απουσία του Θεού τον οποίο θεωρούσε πια ως ανύπαρκτο. Το 1906 μ.Χ. μαζί με την χήρα μητέρ

Για τον Παύλο όλης της οικουμένης

Εικόνα
Σήμερα πήγα στην εκκλησιά και κυριολεκτικά απόλαυσα την ακολουθία. Δεν το λέω εύκολα αυτό για εκκλησιαστική ακολουθία, παρά το ότι εκκλησιάζομαι συχνά και ψέλνω. Ο λόγος σήμερα που μιλώ περί απόλαυσης είναι η αίσθηση των κειμένων, η ποιητικότητά τους και η ιστορική και διαχρονική πραγματικότητα που εκπέμπουν... Είναι δε συγκλονιστικό το αποστολικό ανάγνωσμα. Πολύ σπάνια έχουμε τη δυνατότητα να ακούσουμε, πόσω δε μάλλον να μετέχουμε στη γιορτή ενός αγίου, με κείμενο του ίδιου του Αγίου. Κι εδώ μιλά ο ίδιος ο Παύλος. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος νομίζω είναι το πρόσωπο κλειδί για τη "δουλειά" του Χριστού... Είναι φοβερός. Για σκεφθείτε: 3 χρόνια ο Χριστός, μαζί με 12 ανθρώπους και έναν περίγυρο 70 ακολούθων... Σταυρώνεται, ανασταίνεται, αναλήπτεται και δεν βρίσκει σε αυτούς τους 12 ή τους 70 αυτό που χρειαζόταν... Και με μια βίαιη κίνηση, παρακάμπτει τους πάντες και βρίσκει έναν θερμόαιμο παλαβό, κι από εχθρό, τον κάνει φίλο. Και του λέει: "Εσύ Παύλε θα κάνεις τη δουλειά μου.