Δάνεισε τα μετάξια στον άνεμο

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ; ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ; Ο Μ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟΣ, ΕΝΩ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟ ΓΙΟ ΤΟΥ; Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΕΛΕΝΗ, ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΑ ΕΝΩ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΗ ΝΥΦΗ ΤΗΣ; ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ, ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΑΝ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΣΟ ΔΕΚΤΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΩΣ ΑΓΙΟΙ ΣΗΜΕΡΑ; Επειδή πολλοί είναι αυτοί που δεν χάνουν ευκαιρία να τονίσουν την "ανακολουθία" της αγιοποίησης αμαρτωλών ανθρώπων από την Εκκλησία με αφορμή τον βίο του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης, βρήκα ένα εξαιρετικό κείμενο του δασκάλου μας, Επισκόπου Ιωάννη Ζηζιούλα για το λησμονημένο όραμα της αγιότητας. Το κείμενο απευθύνεται στους καλόπιστους, στους καλοδιάθετους και όχι στους επαγγελματίες της αντιθρησκείας και της αντιεκκλησίας... Καλή ανάγνωση: "…H Θ. Ευχαριστία είναι η κατ’ εξοχήν «κοινωνία αγίων», είναι το αποκορύφωμα του αγιασμού, όχι μόνο γιατί αυτή προσφέρει στον άνθρωπο την τελειότερη και πληρέστερη ένωση (σωματική και πνευματι...

Καλός διαδικτυακός φίλος, σχολιάζει απηυδισμένος: "Ο ορισμός του ηλίθιου: αυτος που κλεινει το κεντρο της πολης για αγωνα ποδηλασιας, την κυριακη που τα μαγαζια ειναι ανοικτα! Εναλλακτικά: αυτος που κλεινει το κεντρο της πολης υποβαλλοντας εκατονταδες πολιτες σε ταλαιπωρια για μικροεκδηλωσεις που ανετα θα μπορουσαν να γινουν αλλου. Ελεοοος!" Έχοντας αφήσει τις μεγαλουπόλεις εδώ και 15 χρόνια, έχω να πω ότι συχνά μια μικρού ή μεσαίου μεγέθους πόλη έχει να προσφέρει πολύ υψηλότερου επιπέδου ευζωία και άνεση στον καθένα μας, δημιουργικότητα στο χρόνο, νόημα και ομορφιά στην καθημερινότητα... Φεύγοντας από την ενός εκατομμυρίου πόλη της Θεσσαλονίκης το 2002, έζησα ή εργάστηκα στην Δράμα (45.000 κάτοικοι), την Ξάνθη (50.000 κάτ.), την Ορεστιάδα (20.000 κάτ) και την Κω (18.000 κάτ). Μου λείπουν λίγα πράγματα από τη Θεσσαλονίκη (ή την Αθήνα), πράγματα που τα χαιρόμουν εκεί από 1 έως 15 φορές το χρόνο και είχαν σχέση με συναυλίες, πολιτιστικές εκδηλώσεις, θεα...

Αύριο, 23 Απριλίου, παγκόσμια ημέρα του Βιβλίου. Εκατοντάδες εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα. Ο ένας στους δύο Έλληνες -σύμφωνα με τα στοιχεία του αλήστου μνήμης Εθνικού Κέντρου Βιβλίου- δεν διαβάζει κανένα βιβλίο στη ζωή του και τα ξέρει όλα, ανεξαρτήτως εάν, από καθαρή ταπεινοφροσύνη, είναι τόσο εχέμυθος. Ο... άλλος Έλληνας επιμένει να διαβάζει και να ανακαλύπτει, με κάθε νέο βιβλίο, το μέγεθος της άγνοιάς του. Στο δείκτη φιλαναγνωσίας ανήκει όποιος διαβάζει 1 βιβλίο κάθε 40 μέρες τουτέστιν 9 βιβλία το χρόνο.  Σε τούτη την κατηγορία ανήκει το 5% των Νεοελλήνων. Τρομάρα μου... Και με αυτό το ποσοστό πάσχιζα μιαν εποχή να κρατήσω βιβλιοπωλείο χωρίς χαρτικά και φροντιστηριακά... Χρόνια πολλά και στις δύο Ελλάδες: Την Ελλάδα της γελοίας αυτάρκειας και την Ελλάδα της οδυνηρής αυτογνωσίας. Καταδικασμένες να συγκατοικούν εις το διηνεκές. (Στην φωτογραφία, μια "τρυφερή" σχέση κάποιου τεχνίτη με ένα καλοδεμένο βιβλίο... Το χρησιμοποιεί ως εργαλείο προσεκτικού τρυπήματ...

«Παύσον Εκκλησίας τα σκάνδαλα!» Είναι μια προσευχή που απευθύνεται στην Παναγία και ακούγεται στις εκκλησίες το βράδυ της Μ. Παρασκευής. Που σημαίνει ότι οι πιστοί καλούνται να γνωρίζουν την κατάσταση της Εκκλησίας τους, να γνωρίζουν ότι το σώμα της πληγώνεται, και να νοιάζονται γι’ αυτό. Το μεγαλύτερο ίσως σκάνδαλο στην ελλαδική Εκκλησία αυτή τη στιγμή είναι ο διασυρμός της Αλήθειας, στο όνομα τάχα της αλήθειας! Είναι η ολοένα και επιδεινούμενη εκδήλωση του δαιμονικού πειρασμού του «σταυροφορικού» πνεύματος: κραδαίνεις σταυρό, ομνύεις στον σταυρό, και τελικά κάνεις τον σταυρό όργανο μίσους το οποίο αναιρεί τον Σταυρό! Υπάρχει ένα πολύ δύσκολο σημείο στη χριστιανική ταυτότητα, το οποίο γίνεται δυσκολότερο σε εποχές αγριάδας και ανασφάλειας όπως η τωρινή μας. Το δύσκολο σημείο είναι ότι Χριστιανό δεν σε κάνει η αναφορά (ακόμα και η πιο παθιασμένη) στον Χριστό, αλλά η αναφορά στον Χριστό ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Και γιατί το σημείο αυτό γίνεται δυσκολότερο στις μέρες μας...

Συγκλονίστηκα... Πόνεσα πολύ... Μάτια ερμητικά σχιστά (που λέει κι ένας καλός θεολόγος). Για όσους αναζητούν τη νίκη της οικουμενικότητας της αγάπης, το πλάτεμα και το βάθεμα των οριζόντων της αγάπης, απέναντι στη σκληράδα της σιγουριάς... Ενάντια στη σιγουριά της μονιμότητας στη ράτσα, της εμμονής στο όμαιμον, στο ομόφυλον...  Μια πολύ χριστιανική ταινία... Μια ταινία που ενδεχομένως κάποιοι χριστιανοί να μην μπορέσουν να δουν διότι δεν αντέχουν... Μια άρνηση του Χριστού εν μέσω απόλυτης συνειδησιακής κρίσης, από δυο ιερωμένους: αρνούνται το Χριστό από οίκτο προς τους Ιάπωνες χωρικούς χριστιανούς που υφίστανται τρομακτικά βασανιστήρια ενόσω αυτοί, οι ιερείς τους δεν αρνούνται έμπρακτα το Χριστό. Όμως συνάμα άρνηση του Χριστού, διότι ο μεγαλοδύναμος δεν απαντά στα αγωνιώδη ερωτήματά τους για το πού είναι... Αντίθετα, ο Χριστός σιωπά... Για όσους θέλουν να κάνουν ένα άλλο άνοιγμα στη μεγαλοβδομάδα που πλησιάζει, μια άλλη εισαγωγή, ιδού πεδίο δόξης λαμπρόν... Η Σιωπή (Sile...

«Μου ζητήθηκε να σας παρουσιάσω με συντομία τις ιδέες μου για το πως θα ξεπεράσουμε την κρίση. Τέτοιες παρουσιάσεις έχω κάνει σπάνια μετά την κρίση και πολλές φορές πριν από την κρίση, προκειμένου να την αποφύγουμε. Οι προτάσεις μου δεν βρήκαν απήχηση. Δεν υιοθετήθηκαν. Πολεμήθηκαν από το πολιτικό σύστημα και το διαπλεκόμενο με αυτό μιντιακό κατεστημένο. Το βασικό τους επιχείρημα - ηλίθιο κατά τη γνώμη μου - ήταν ότι οι προτάσεις μου είναι "νεοφιλελεύθερες". Και ως τέτοιες ήταν - αξιωματικά - απάνθρωπες και κακές. Ευνοούσαν τους λίγους και πλουσίους σε βάρος των πολλών και φτωχών. Μια άλλη - εξ ίσου ηλίθια - κριτική ήταν ότι όσα προτείνω, κάνουν ίσως για άλλες χώρες, αλλά "στην Ελλάδα αυτά δεν γίνονται". Θα σταθώ στο τελευταίο σημείο, "στην Ελλάδα αυτά δεν γίνονται", για να σας παρουσιάσω το δίλημμα μου. Διότι αντιμετωπίζω ένα δίλημμα: Τι νόημα έχει να πω σήμερα, για άλλη μια φορά, όσα "στην Ελλάδα δεν μπορούν να γίνουν"; Δεν έχω όμως κ...

Σεβασμιότατε, τίμιο Πρεσβυτέριο, κύριε Γενικέ Γραμματεύ, κύριε Έπαρχε, κύριοι βουλευτές, ενδοξότατε κύριε Ταξίαρχε, εντιμότατοι εκπρόσωποι των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας της πατρίδας, αξιότιμε κύριε Εισαγγελεύ και κύριε Πρόεδρε Πρωτοδικών του νησιού μας, κύριε Δήμαρχε, κύριε Πρόεδρε του Δημοτικού Συμβουλίου της Κω,  αξιότιμοι εκπρόσωποι της λαϊκής ετυμηγορίας του λαού της Δωδεκανήσου σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, αξιότιμοι συμπολίτες που εκπροσωπείτε κάθε έργο αγαθό στην υπηρεσία του λαϊκού σώματος, σοφολογιότατε, ελλογιμότατοι συνάδελφοι στην εκπαίδευση, αγαπητές μαθήτριες και αγαπητοί μαθητές, συμπατριώτισσες και συμπατριώτες, Συναχθήκαμε στον ιερό τούτο χώρο, αυτή την λαμπρή μέρα για να διαδηλώσουμε πιστότητα, σε αυτούς που με υψηλό ψυχικό σθένος, με ηρωισμό και φιλοπατρία, σαν σήμερα το 1821 ξεκίνησαν τον αγώνα για να φτιάξουν τούτη την πατρίδα και να την έχουμε όλοι μαζί. Τιμούμε και μνημονεύουμε όλους όσους οραματίστηκαν τη σύγχρονη Ελλάδα και πάλεψα...